Πόλεμοι, κυρώσεις, εμπορικοί ανταγωνισμοί, ενεργειακές κρίσεις, κυβερνοεπιθέσεις, πολιτική αστάθεια, μεταβολές στις αλυσίδες εφοδιασμού, τεχνολογικές και ενεργειακές ανατροπές συνθέτουν ένα σκηνικό, που προσδιορίζει τη γεωστρατηγική αβεβαιότητα, η οποία αλλάζει άρδην τον τρόπο που λειτουργούν οι επιχειρήσεις, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον πιο σύνθετο και απρόβλεπτο από ποτέ.

Οι εταιρείες που θα αποδειχθούν ανθεκτικές τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι απαραίτητα οι μεγαλύτερες, αλλά όσες μπορούν να προσαρμόζονται γρήγορα, άμεσα ίσως, χωρίς να χάνουν τη λειτουργική τους συνέχεια.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων μας δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης και ανάπτυξης. Οι επιχειρήσεις μας καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τις στρατηγικές τους, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην αποδοτικότητα, αλλά και στη δυνατότητα προσαρμογής και συνέχειας λειτουργίας σε συνθήκες κρίσης. Και μάλιστα μιας κρίσης το πέρας της οποίας είναι δυσδιάκριτο στον παγκόσμιο οικονομικό ορίζοντα. 

Καθοριστικής σημασίας, στην παρούσα συγκυρία, είναι η αντίληψη της διαφοροποίησης των εφοδιαστικών αλυσίδων, της ενίσχυσης της ενεργειακής ασφάλειας, της επένδυσης στην ψηφιακή και κυβερνο-ανθεκτικότητα, καθώς και της διατήρησης ισχυρής χρηματοοικονομικής βάσης. Παράλληλα, η ανάπτυξη ευέλικτων οργανωτικών δομών και η καλλιέργεια κουλτούρας γρήγορης προσαρμογής αποτελούν κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας.

Εξίσου σημαντική είναι η ικανότητα των επιχειρήσεων μας να κατανοούν και να αξιολογούν τις γεωπολιτικές εξελίξεις, ενσωματώνοντας τη διάσταση του κινδύνου στις στρατηγικές τους αποφάσεις, γνωρίζοντας ότι, δεν υπάρχουν πλέον «σταθερές του παρελθόντος», αφού στα πεδία τα οικονομικά, τα πολιτικά, αλλά και τα στρατιωτικά οι εχθροί και οι φίλοι εναλλάσσουν θέσεις με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σε αυτό το νέο περιβάλλον, οι πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις θα είναι εκείνες που θα μπορούν να συνδυάζουν την καινοτομία με τη σταθερότητα, και την παγκόσμια παρουσία με την τοπική προσαρμοστικότητα.

Αλλά δεν φτάνει αυτό. Σε συνθήκες γεωστρατηγικής αβεβαιότητας, οι επιχειρήσεις μας δεν ζητούν από το κράτος «λιγότερο ρόλο», αλλά πιο σταθερό, προβλέψιμο και λειτουργικό ρόλο. Κυρίως, ζητούν πλαίσιο που μειώνει την αβεβαιότητα, αντί να την προσθέτει, επιταχύνει τις διαδικασίες και ενισχύει την ανθεκτικότητα της οικονομίας συνολικά.