Μια «Ηροδότειος» προσέγγιση της Κίνας επιδιώκει, πρωτίστως, την κατανόηση.

Ο Ηρόδοτος ταξίδευε για να δει, να ακούσει και να ερμηνεύσει. Αυτό ακριβώς απαιτεί και η σύγχρονη ανάγνωση της Κίνας: ψυχραιμία, ιστορικό βάθος και γεωπολιτική επίγνωση. Η Κίνα δεν είναι απλώς μια αναδυόμενη δύναμη. Είναι ένας πολιτισμός με συνείδηση συνέχειας. Η στρατηγική της σκέψη εκτείνεται σε δεκαετίες και αποτυπώνει μια μακρόπνοη αντίληψη για τον ρόλο της στον κόσμο. Η πρωτοβουλία των νέων Δρόμων του Μεταξιού εκφράζει αυτήν ακριβώς τη λογική: διασύνδεση, έλεγχο ροών, επιρροή μέσω υποδομών. Δεν πρόκειται μόνο για οικονομία, αλλά και κυριαρχία. Πρόκειται για μια γεωστρατηγική αρχιτεκτονική και έτσι πρέπει να την δούμε.

Αν ο Ηρόδοτος ταξίδευε σήμερα στην Κίνα, δεν θα κατέγραφε απλώς θαύματα και εξωτικά έθιμα, αλλά τα μυστικά της. Θα αναζητούσε τις αιτίες πίσω από τη δύναμη, τις επιλογές και το ήθος ενός πολιτισμού που διαμορφώνει τον 21ο αιώνα. Θα επρόκειτο, εν ολίγοις, για μια διορατική και ειλικρινή καταγραφή της συνάντησης δύο παλαιών πολιτισμών, Κινεζικού και Ελληνικού, που συναντιούνται ξανά σε έναν αιώνα, ο οποίος θα διαμορφωθεί, σε μεγάλο βαθμό, από τις ισορροπίες που ακόμη μαθαίνουμε να κατανοούμε. Η «Ηροδότειος αποστολή» δεν είναι να κρίνουμε, αλλά να κατανοήσουμε: Πώς η ιστορική μνήμη διαμορφώνει τη στρατηγική. Πώς η οικονομία υπηρετεί το εθνικό αφήγημα και βέβαια πώς ο πολιτισμός ενώνει παρελθόν και μέλλον.

Για να κατανοήσουμε την Κίνα, οφείλουμε να στραφούμε στον πολιτισμό της. Για να κατανοήσουμε την Ελλάδα, οφείλουμε, επίσης, να στραφούμε στον δικό μας πολιτισμό. Οφείλουμε να μετατοπίσουμε τη ματιά μας από την κριτική επιφάνεια στη βαθύτερη ιστορική και πολιτισμική κατανόηση. Η Κίνα εξελίχθηκε σε ένα γίγαντα, τόσο πληθυσμιακά, όσο και οικονομικά, χωρίς να αλλάξει το πολίτευμα της, ενώ η Ελλάδα, παρά το μικρό μέγεθος της, παραμένει διαχρονικά γεωπολιτικά πολύτιμη  Η Κίνα δεν πρέπει να ιδωθεί, ούτε με ρομαντική εξιδανίκευση, ούτε με φοβική καχυποψία. Πρέπει να ιδωθεί ως αυτό που είναι. Ένας ιστορικός πολιτισμός που επιδιώκει αναβάθμιση ισχύος σε έναν πολυπολικό κόσμο, όπου το γεωπολιτικό παγκόσμιο σκηνικό διαμορφώνεται διαρκώς. Στο τρίπτυχο στρατηγική, οικονομία, πολιτισμός θα πρόσθετα και τη νοοτροπία της Κίνας να κατακτήσει τον κόσμο, εξάγοντας πληθυσμό και εμπορεύματα, αφού έχει αναδειχθεί σε εργοστάσιο του κόσμου.