Η σύνοδος Partnership for Transatlantic Energy Cooperation, που πραγματοποιήθηκε  στην Αθήνα, αποτέλεσε ορόσημο για την εδραίωση της Ελλάδας, ως στρατηγικού ενεργειακού κόμβου μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών. Στο Ζάππειο υπεγράφησαν ιστορικές συμφωνίες που αλλάζουν τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής. Είναι προφανές ότι, η διατλαντική συνεργασία είναι μία εξαιρετικά θετική εξέλιξη για την Ελλάδα, καθώς η διακήρυξη της P-TEC για την οικονομική ασφάλεια προβλέπει τη στήριξη κρίσιμων επενδύσεων σε ηλεκτροπαραγωγή, δίκτυα και εφοδιαστικές αλυσίδες, ενώ αναγνωρίζει την χώρα ως στρατηγικό λιμενικό και ενεργειακό κόμβο για ασφαλείς αλυσίδες αξίας.

Είναι προφανές ότι, όσα συμφώνησαν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών υπερβαίνουν τις συνήθεις διπλωματικές διεργασίες και διαδικασίες. Παρακολουθήσαμε μια εξέλιξη, που μπορεί μόνο ως σημαντική αναβάθμιση των διμερών σχέσεων να χαρακτηριστεί, με επιπτώσεις που θα γίνουν αισθητές, πολύ πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Και τούτο, μάλιστα, σε έναν τομέα πολιτικής που αναδεικνύεται, ολοένα περισσότερο, σε πεδίο σφοδρού διεθνούς ανταγωνισμού, για ισχύ και επιρροή όπως την ενέργεια  ή, πιο συγκεκριμένα, τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία, με πρωταγωνιστικό ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο της παγκόσμιας γεωπολιτικής.

Αυτό που καλούμαστε να διαχειριστούμε έχει ιστορική σημασία για την λιμενική και τη ναυπηγική βιομηχανία μας. Η σχετικά μικρή Ελλάδα, χάρη στη στρατηγικά προνομιακή της γεωγραφική θέση και τη σαφή πολιτική βούληση της κυβέρνησής της, γίνεται η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που επιδιώκει να εφαρμόσει πλήρως στην πράξη τις αλλαγές στο ενεργειακό δόγμα. Γίνεται η πρώτη χώρα που υλοποιεί τους σχεδιασμούς της Ε.Ε. και των ΗΠΑ να αντικαταστήσουν τις ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Παράλληλα, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης το ρωσικό αέριο και πετρέλαιο δεν πρέπει να εισέρχονται «από την πίσω πόρτα», στην προκειμένη περίπτωση μέσω της άριστα διασυνδεδεμένης Τουρκίας, στα ευρωπαϊκά δίκτυα, γεγονός που αποκτά στο πεδίο την δική του ιδιαίτερη σημασία.

Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ να επενδύσουν μετά τα ναυπηγεία Ελευσίνας και στο λιμάνι, ήταν αναμενόμενη. Μετά τις πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες με τη χώρα μας, οι επενδύσεις μέσω της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας DFC και της ελληνικής ΟΝΕΧ είναι μια στρατηγική κίνηση με αμοιβαίο οικονομικό όφελος. Η επιλογή βασίζεται σε δύο λόγους. Πρώτον, η δυνατότητα γειτνίασης με το υπό κινεζική διαχείριση λιμάνι του Πειραιά, που καθιστά την περιοχή κόμβο μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας και δεύτερον, η περιοχή του κόλπου της Ελευσίνας περιλαμβάνει τα δύο μεγάλα ναυπηγεία της χώρας, καθώς και τα σημαντικά ελληνικά διυλιστήρια, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια. Παράλληλα, η επένδυση βοηθά στη δημιουργία του νέου εμπορευματικού κέντρου στην περιοχή, όπου μάλιστα προβλέπεται η σιδηροδρομική σύνδεση του Πειραιά και των ναυπηγείων Ελευσίνας, με το Θριάσιο Πεδίο.

Η ανησυχία της κινεζικής πρεσβείας για το λιμάνι του Πειραιά θεωρώ πως είναι υπερβολική, αφού σύμφωνα με τους όρους παραχώρησης το ελληνικό κράτος ήταν πολύ́ γενναιόδωρο με τους επενδυτές και μάλιστα, τήρησε απαρέγκλιτα τη συμφωνία. Επίσης, εκτίμησε το γεγονός πως εκδήλωσαν επενδυτικό ενδιαφέρον σε μια περίοδο, που η χώρα μας περνούσε μια μεγάλη οικονομική κρίση, που τίποτα δεν ήταν δεδομένο. Άρα, δεν υπάρχει θέμα με την επιτυχημένη και κερδοφόρα επένδυση της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά, αφού η Ελευσίνα δεν θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά, αλλά συμπληρωματικά. Άλλωστε, άλλα εμπορεύματα και λιμενικές υπηρεσίες διαχειρίζεται ο Πειραιάς με ετήσια έσοδα 235 εκ. ευρώ και άλλα η Ελευσίνα με έσοδα μόλις 5 εκ. ευρώ. 

Είναι λοιπόν επιβεβλημένο να αξιοποιηθούν οι οικονομικές δυνατότητες της Ελευσίνας για λιμενικές, μεταφορικές, διαμετακομιστικές και ενεργειακές δραστηριότητες.

Με τη σχετική νομοθετική ρύθμιση του Υπουργείου Ανάπτυξης, πιστεύω πως η κυβέρνηση κάνει πράξη μια εθνική στρατηγική προς όφελος της ελληνικής οικονομίας, της τοπικής κοινωνίας, των εργαζομένων και της ανάπτυξης της χώρας μας. Αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το εθνικό μας συμφέρον με επενδύσεις προστιθέμενης αξίας, που ταυτόχρονα θα ενισχύσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις. Απόδειξη είναι πως μέσα σε τρία χρόνια, οι επενδύσεις στα ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργήσουν νέα δεδομένα με χιλιάδες θέσεις εργασίας και δίνοντας νέα προοπτική στην ελληνική ναυπηγική βιομηχανία. Το να αξιοποιηθεί περαιτέρω η περιοχή του Κόλπου της Ελευσίνας, των ναυπηγείων και  του Θριάσιου μόνο οφέλη μπορεί να προσφέρει.

Η αμερικανική επένδυση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους επιχειρηματικούς μετασχηματισμούς στον ελληνικό βιομηχανικό χώρο. Πρόκειται για ένα ολιστικό επενδυτικό σχέδιο με έντονη οικονομική, τεχνολογική και γεωπολιτική διάσταση, το οποίο δημιουργεί ένα νέο επιχειρηματικό μοντέλο για τη ναυπηγοεπισκευή, τα logistics και την ενεργειακή αλυσίδα της χώρας. Σε καθαρά επιχειρηματικό επίπεδο, η Ελευσίνα μετατρέπεται σε πλατφόρμα προστιθέμενης αξίας, που σημαίνει νέα έσοδα από λιμενικές υπηρεσίες, υψηλής εξειδίκευσης απασχόληση, αύξηση της παραγωγικότητας, καλύτερη αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων και υψηλότερες αποδόσεις κεφαλαίου στην Ελλάδα.

Τέλος, αναφορικά με την λεγόμενη «ναυμαχία του Πειραιά» μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας πιστεύω πως τελικά θα εξελιχθεί σε μια «επενδυτική συμμαχία» και μια μεγάλη συμφωνία για την Ελλάδα. Ο παράγοντας ελληνική ναυτιλία με τα 5.700 ελληνόκτητα ποντοπόρα πλοία και με το άνω του 20% του παγκόσμιου στόλου, διαχρονικά ενώνει τα οικονομικά συμφέροντα πολλών χωρών, μεταφέροντας τα προϊόντα τους σε όλο τον κόσμο. Το γεγονός πως, άλλη μια παγκόσμια υπερδύναμη στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, όπως οι ΗΠΑ, θέλει να επενδύσει ενεργειακά στην Ελλάδα, όπως έκανε η Κίνα ως άλλη μία υπερδύναμη στη θαλάσσια μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων, πιστοποιεί πως είμαστε ένα σημαντικό σημείο συνάντησης δύο οικονομικών υπερδυνάμεων.