Η πορεία από την «πριν» στη «μετά την ΔΕΘ» εποχή, επί της ουσίας αναφέρεται σε ένα χρονικό προσδιορισμό ενός γεγονότος, που ιστορικά στην μεταπολίτευση εποχή έχει συνδεθεί με εξαγγελίες, κατά κύριο λόγο, χαρακτήρα που προσδιορίζουν το οικονομικό γίγνεσθαι στην χώρα. Με δεδομένο ότι, ο «χρόνος μετράει πάντα αντίστροφα» οι διοργανώσεις των ΔΕΘ και οι εξαγγελίες οι οποίες έγιναν από την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης πρέπει να προβληματίζουν έντονα το πολιτικό σκηνικό. Ιδιαίτερα στην παρούσα χρονική συγκυρία, όπου η ρευστότητα στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι είναι η «καθημερινότητα», που «επιβάλουν» οι γεωπολιτικές εξελίξεις. 

Η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος, γενικότερα,  οφείλει να κατανοήσει ότι, έχει «απέναντί του» μια κοινωνία που προσδοκά να βελτιώσει την «καθημερινότητά της», να βελτιώσει το βιοτικό της επίπεδο και να «απολαύσει» το αποτέλεσμα των καθημερινών κόπων της, όπως αυτοί αντικατοπτρίζονται στο οικογενειακό εισόδημα. Είναι η ώρα λοιπόν, να καταστεί κατανοητό ότι, τα διαρθρωτικά προβλήματα και οι δημοσιονομικές πιέσεις συνέχισαν να διαιωνίζουν τις οικονομικές ανισότητες, που εξακολουθούν να επηρεάζουν το οικονομικό τοπίο της χώρας μας, και το τρέχον έτος, που «κλείνει ημερολογιακά» τρείς μήνες μετά την ΔΕΘ. 

Μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι, η απόσταση μεταξύ διαθέσιμου εισοδήματος και αγοραστικής δύναμης φαίνεται να παραμένει σταθερή, δεν παρατηρείται ιδιαίτερη βελτίωση, γεγονός που αντικατοπτρίζει στο επιχειρείν, και δη τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που αναζητούν την ρευστότητα προκειμένου και αυτές να ανταπεξέλθουν, ενίοτε στη λογική «ίσα καράβι ίσα νερά» στις πολυποίκιλες υποχρεώσεις τους, από την έκβαση των οποίων κρίνεται όχι μόνο η επιβίωσή τους αλλά και το μέγεθος της «πληγής που θα ανοίξει» η ενδεχόμενη κατάρρευσή τους. Πρέπει επίσης, να καταστεί κατανοητή η έννοια της κυκλικότητας της οικονομίας, ή αυτού που ο σοφός λαός αποδίδει με την ρήση « το ένα χέρι νίβει τ΄ άλλο και τα δυο το πρόσωπο». Και το πρόσωπο σε αυτή τη χρονική στιγμή είναι η οικονομία της χώρας. Η κοινωνία, πλέον, απαιτεί, όχι μόνο μέτρα που «φτάνουν στην τσέπη τους», αλλά και ένα σταθερό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις,  με προτεραιότητα στη μείωση του φορολογικού και ασφαλιστικού βάρους και στην τόνωση της επενδυτικής δραστηριότητας.

Η διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου πακέτου με κοινωνικές, φορολογικές και επενδυτικές παρεμβάσεις, οφείλει να στηρίζεται στην επιτάχυνση μεταρρυθμίσεων που έχουν ωριμάσει και να απαντά ρεαλιστικά στις απαιτήσεις της κοινωνίας και της αγοράς.   

Είναι προφανές ότι, η έναρξη της ΔΕΘ, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, αποτελεί σημείο αναφοράς για την οικονομική πορεία της επόμενης χρονιάς, ενεργοποιώντας συζητήσεις για φοροελαφρύνσεις και άλλες οικονομικές παρεμβάσεις. Και η φετινή «δέσμη μέτρων» της ΔΕΘ καλείται να ανταποκριθεί στη διαρκή ανάγκη για λελογισμένη στήριξη της μεσαίας τάξης, καθώς πλέον, δεν υπάρχει χρονική πολυτέλεια να μην στηριχθεί η επονομαζόμενη μεσαία τάξη στο πλαίσιο της οποίας κινείται και λειτουργεί, μεταξύ των άλλων και ένας σημαντικός αριθμός μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας των πολιτών και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που πλέον έχουν τόσο ενσωματωθεί σε αυτή την καθημερινότητα που «περνούν απαρατήρητες. Τούτου δοθέντος, η φετινή «δέσμη μέτρων» της ΔΕΘ καλείται να ανταποκριθεί στη διαρκή ανάγκη για λελογισμένη στήριξη της μεσαίας τάξης αλλά και να ενισχύσει τη διαφάνεια, να παρέχει μετρήσιμες και εφαρμόσιμες λύσεις, επιβεβαιώνοντας την επαφή της πολιτικής ηγεσίας με την κοινωνία.

Δευτερογενώς δεν θα πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας ότι, το ενεργειακό δεν έχει επιλυθεί, γεγονός που διατηρεί την απειλή για το επιχειρείν, την βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Οι επιχειρήσεις στην Ευρώπη έχουν πληγεί σοβαρά από την ανεπαρκή, ή ακριβή προσφορά ενέργειας και πρώτων υλών και έχουν βιώσει τις επιπτώσεις της εξάρτησης των κρατών μελών της ΕΕ από τα ορυκτά καύσιμα στους λογαριασμούς ενέργειας. Επιπλέον, η αβεβαιότητα σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της πολυάριθμης νέας νομοθεσίας για το κλίμα, την ενέργεια και το περιβάλλον και οι υπερβολικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων δημιουργούν περιττά εμπόδια για τις ΜμΕ για να πράξουν τις επιχειρήσεις τους. Είναι η ώρα που τώρα πρέπει να εστιάσουμε, στο πώς θα βρεθεί η «χρυσή τομή», ώστε το νομοθετικό πλαίσιο για την «πράσινη μετάβαση» να μην «βυθίσει» τις επιχειρήσεις σε ένα «καθοδικό σπιράλ» με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπαχθεί. 

Ο όρος «πριν και μετά την ΔΕΘ εποχή» έχει εδραιωθεί στον πολιτικό και οικονομικό λόγο, υποδηλώνοντας όχι μόνο τις προσδοκίες για αλλαγή, αλλά και τις ανακοινώσεις πολιτικών πρωτοβουλιών και ελαφρύνσεων που παραδοσιακά συνοδεύουν την ετήσια ομιλία του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. 

Το «πριν» και οι εμπειρίες που έχει προσφέρει στο οικονομικό επιτελείο πρέπει να αξιοποιηθεί κατάλληλα και κυρίως ρεαλιστικά ώστε το «μετά» της ΔΕΘ να σηματοδοτήσει μία νέα πορεία ανάπτυξης με «σύμμαχο» την κοινωνία.